Blog

South-Africa (3) & Namibia (1) – endless roads, dry and hot

By on januari 27, 2017

[In Dutch below]

After a day of rest at the Sophia Guesthouse in Garies, I start cycling again with renewed energy! The rest day did me good! On my way to the border of Namibia, I pass some small villages.

 

The last 40 kilometers to the border is downhill. After days of climbing, I’m flying to the border. A great feeling. The Namibian border feels like a small milestone to me. On a long bike trip like this one, it’s nice to have small milestones time and time again. It’s something to look forward to, a sort of goal. And I get a kick out of reaching those small milestones!

 

 

And then: the Namibian border! The border crossing goes quite smoothly. I get an exit stamp at the South-African customs, and 2 kilometers further an entry stemp at the Namibian customs. I am in Namibia!

It’s a two days ride on dirt roads to the Fish River Canyon. I’ve been looking forward to the Canyon for so long. I arrive at Hobas, but I’m not allowed to cycle to the Canyon by myself. What now? I ask three guys, from Australia, New-Zealand and Botswana, if I can get a ride to the Canyon. No problem.

In the evening I put my bike in the shower. It’s all covered with sand, and needs a good cleaning. After this shower, I go for a beer with the three guys.

The following days I am cycling on the long and boring road to the capital city Windhoek. There is really nothing to see. It’s perfect to make long days, and burn up the road. The long road between Keetmanshoop and Windhoek looks more or less like this:

 

 

 

 

 

And then Windhoek comes in sight! I check in at Chameleon Backpackers Hostel for 1,5 week of rest, and book a safari to Etosha National Park and a visit to Sossusvlei. It’s nice to spend so many days with other backpackers, and doing other cool things than cycling.

 

 


In Dutch:

Na een rustdag in het Sophia Guesthouse in Garies, stap ik weer met hernieuwde energie op de fiets! De rustdag heeft me goed gedaan. Op mijn weg naar de grens met Namibië, passeer ik een aantal kleine dorpjes.

 

De laatste 40 kilometer naar de grens is een afdaling. Na dagen klimmen, vlieg ik nu naar de grens. Een heerlijk gevoel. De grens met Namibië voelt als een eerste kleine mijlpaal. Het is fijn om telkens kleine mijlpalen tijdens de fietstocht te hebben. Het is iets om naar uit te kijken, een soort doel. En het geeft me een kick als ik dat bereik!

 

 
 
En toen: de grens met Namibië! De grensovergang verloopt erg soepel. Ik krijg een vertrekstempel bij de Zuid-Afrikaanse douane, en 2 kilometer verder een inreisstempel bij de Namibische douane. Ik ben in Namibië!
 
 
Het is twee dagen fietsen op zandwegen naar de Fish River Canyon. Ik heb hier al zo lang naar uitgekeken. Ik kom aan in Hobas, maar mag niet naar de Canyon zelf fietsen. Wat nu? Ik vraag drie jongens, uit Australië, Nieuw-Zeeland en Botswana, of ik mee mag liften naar de Canyon. Geen probleem.
 
’s Avonds zet ik mijn fiets onder de douche. Het is helemaal bedenkt met zand. Het heeft een goede schoonmaakbeurt nodig. Na deze douche, drink ik wat bier met de drie gasten.
 
 
De dagen erna volgen lange, eentonige dagen op de saaie weg naar de hoofdstad Windhoek. Er is werkelijk niks te zien. Het is een goede weg om lange dagen te maken, en kilometers te vreten. De lange weg van Keetmanshoop naar Windhoek ziet er ongeveer als volgt uit:

 
 
 
 

 
 

 
En dan komt Windhoek in zicht! Ik check in bij het Chameleon Backpackers Hostel voor anderhalve week rust, en boek een safari naar Etosha National Park en een bezoek aan Sossusvlei. Het is leuk om wat dagen met andere backpackers door te brengen, en andere mooie dingen te doen!
 
 
TAG
10 Comments
  1. Beantwoorden

    Louis Frouws

    januari 27, 2017

    Well done…enjoy…best wishes…thanks for keeping us informed!

  2. Beantwoorden

    Pieter

    januari 27, 2017

    Hoi Han,

    Geweldig wat een avondtuur maak jij, ik geniet iedere keer weer van je verslag.
    geniet ervan en houd ons op de hoogte van je geweldige reis.
    Groetjes Pieter

  3. Beantwoorden

    Theo Derks

    januari 27, 2017

    Hallo Han, een mooi maanlandschap, dat je dat allemaal kan meemaken. Veel plezier tijdens de safari en kijk uit voor de grote beesten.
    Theo

  4. Beantwoorden

    Jeroen

    januari 27, 2017

    Mooi verhaal Hannes. Volgend jaar ook maar direct de verslagen van W4?

  5. Beantwoorden

    marian van den hurk

    januari 27, 2017

    Toch bijna alleen op de wereld geweest Han. Knap gedaan hoor tot nu toe. Ook fijn dat je zo’n behulpzame en fijne mensen treft onderweg. Veel fiets plezier maar ook uitkijken. Groetjes marian

  6. Beantwoorden

    Stefan

    januari 28, 2017

    Mijn petje gaat keer op keer af als ik jouw reisverslagen lees en de foto’s bekijk.
    Wauw!
    Met een zekere vorm van jaloezie volg ik jouw fietstocht, die verre van makkelijk zal zijn met die eindeloos lijkende kilometers asfalt in een brandende zon.
    Blijf fietsen en schrijven, en voedt die jaloezie maar goed!
    Nog veel plezier en doorzettingsvermogen!

    Stefan!

  7. Beantwoorden

    Madeleine van den Hoven

    januari 28, 2017

    Hoi Han,

    Via mijn goede vriend Frans van der Heijden het krantenartikel doorgestuurd gekregen en zo op jou blog terecht gekomen. Zelf al meerdere keren in Afrika geweest en Namibië blijft mij favoriet echt prachtig. Geniet ervan zodat ik weer kan genieten van jou reisverhalen. Petje af hoor om in die temperaturen te fietsen.

    Groetjes Madeleine
    Bergen op Zoom

  8. Beantwoorden

    Hein Stark

    januari 28, 2017

    Hi Han, beautiful scenery, beautiful pictures keep it up, enjoy and safe journey !!

  9. Beantwoorden

    Jur den Hamer

    februari 5, 2017

    Hey Han,
    Je gaat lekker, zie ik.
    JALOERS !!!!!!
    Ik ga met een week of twee beginnen aan de techniek van de Grote 4×4, kijken of ik het schema nog een beetje kan halen om eind dit jaar weg te rijden. Als je dan al weer zin hebt, hang je je fiets maar achterop, dan zet ik je af op de Noordkaap. Wel iets minder warm, maar net zulke eindeloze wegen.
    Blijf genieten, ik volg je reis met veel plezier. Mooi man. Grtz, Jur.

  10. Beantwoorden

    Theo Derks

    februari 5, 2017

    Hallo Han, van wilde dieren ben jij toch niet bang zeker, je roept maar: ga terug naar je moeder en hoop je maar dat zij er niet bij is. Misschien helpt hard fietsen ook een beetje of een vervelend geurtje.
    Sterkte bij deze trip ik denk aan jou.
    Theo

LEAVE A COMMENT