Blog

Back in Europe – the way home

By on mei 10, 2017

[ In Dutch below ]

From Nairobi I decided to fly to Casablanco, Morocco. This was the cheapest and a direct flight, close to Spain, from where I wanted to continue my bicycle trip back home. This flight turned out to be not so popular. Around 50 people were in the airplane. Not so many. Because it was a night flight, I could stretch myself on the middle row of seats.

In Casablanca I stayed for one day to wander around the city. A nice city, modern, and the sea makes it a nice environment. The next day I decided to take the bus to Tanger, because the only proper route to Tanger turned out to be a highway, and the terrible traffic in Morocco.

From Tanger I took the boat to Tarifa, the southernmost point of the continent Europe. Tarifa is known as one of the world’s most popular destinations for wind sports.

Cycling out of Tarifa was a challenge. Because of the strong headwind I couldn’t cycle harder that 6 or 7 kilometers per hour. Sometimes I even had to stop cycling because otherwise I would fall. After Gibraltar the headwind became less strong.

Then I cycled to Malaga and Granada, through the Sierra Nevada and the Sierra de Cazorla. Fantastich mountain areas with snow capped mountains. Daily temperatures around 20 to 25 degrees. During day time nicely warm, in the morning still a bit cold.

 

My daily rhythm has changed in Spain. In Africa I went to bed around 9pm and I got up around 6am. In Spain I go to bed around midnight and get up at 9am. The people in Spain have dinner around 10pm. In Africa people have dinner around 6pm, as I am used to. During the cycling I stop every hour for a cafe con leche (coffee with milk).

After a while I cycled to the coast, to Valencia. From Valencia I followed my way along the coast up north, and decided to go back into the mountains just before Barcelona. From Girona I cycled towards France.

 

 

And then: France! In the southern part of this country I had good weather, but it dramatically changed when I was in Lyon. After Lyon it was cloudy, rainy and very cold.

 

 

The same in Belgium………….. the biggest ‘challenge’ was to cycle the Ardennes!

 

 

Finally there was my last day of this journey, May 5th. From Neerlinter, Belgium it was only a 100 kilometer ride to Waalre, my hometown. Slowly but slowly I noticed some familiar things around me. A small border sign of the Netherlands. I take a small break at this sign. On the bike again. Valkenswaard. Waalre. Egellaan. Home. After 7.340 kilomters.

I’ve been back home for three weeks now, and I think to myself: ”what have I learnt from all these experiences?”

First of all I believe we can learn a lot from the African people. As I’ve seen by myself, there is a lot of poverty in Africa. However, I’ve never, not even once, experienced an African person complaining. African people keep on smiling, keep on thinking positive and try to help you whenever they can under whatever circumstances.

In Nkhata Bay, Malawi, I met a guy who had just buried his sister, aged 37 (because of AIDS, which he didn’t tell me). Without asking him about the cause of her death, he told me with tears in his eyes and his hand on my shoulder: “this happens in Africa, you can expect it. You should enjoy life. Life is a party.” Again a prove African people try to turn something negative into something positive.

Further I can handle and do so much more than what I first thought was even possible for myself, both mentally and phiscally. Cycling by myself through endless horizons in Namibia and Botswana, torrential rains, bad food, cycling for months and loneliness. I think this trip was more a mental thing than a physical one. I had set my mind to do this trip, whatever hars conditions I would face. There were some moments I wanted to give up. Already on day 5 in South-Africa, and in the rains in Malawi. But I’m very, very glad I didn’t give up. Just because I knew I could do it.

I’ve learned to trust that things will work out anyway and appreciate all the simple things in life (a cup of coffee haha!).

Most of all, I’m grateful to all the people I’ve met. One of the biggest reasons that I’m travelling.

Would I do this trip again? For sure. 100% sure.

 


[ In Dutch ]

Vanuit Nairobi besloot ik om naar Casablanca in Marokko te vliegen. Dit was de goedkoopste en een directe vlucht, en lag ook nog eens vlakbij Spanje, vanwaar ik mijn reis naar huis wilde vervolgen. Deze lijnvlucht bleek niet echt populair te zijn. In het vliegtuig zat, naar ik schat, slechts zo’n 50 mensen. Niet veel dus. Omdat het een nachtvlucht was, kon ik lekker languit gaan liggen op de middelste rij stoelen.

In Casablanca blijf ik een dag om wat door de stad te wandelen. Een mooie stad, modern, en de zee zorgt voor een aangenaam klimaat. De volgende dag besluit ik de bus naar Tanger te nemen, omdat de enige fatsoenlijke route naar Tanger langs de kust een snelweg blijkt te zijn, en het afgrijselijke verkeer in Marokko.

Vanuit Tanger nam ik de boot naar Tarifa, het meest zuidelijke puntje van het continent Europa. Tarifa staat ook wel bekend als de meest populaire plaats ter wereld voor windsporten.

From Tanger I took the boat to Tarifa, the southernmost point of the continent Europe. Tarifa is known as one of the world’s most popular destinations for wind sports.

 

 

Tarifa uit fietsen was een hele uitdaging. Vanwege de forse tegenwind ging ik niet harder dan 6 of 7 kilometer per uur. Soms moest ik zelf stoppen met fietsen omdat ik anders om zou vallen. Na Gibraltar ging de wind wat liggen.

 

Vervolgens fietste ik via Malaga en Granada door de Sierra Nevada en de Sierra de Cazorla. Fantastische berggebieden met nog besneeuwde bergtoppen. De temperatuur overdag was rond de 20 – 25 graden. Overdag lekker warm, ’s ochtends nog wel koud.

 

 

 
 

 

Mijn dagelijks ritme is flink veranderd in Spanje. In Afrika ging ik naar bed rond 9 uur en stond ik op om 6 uur. In Spanje ga ik pas rond middernacht naar bed en sta ik rond 9 uur op. Men gaat hier pas eten rond tien uur in de avond. In Afrika zo rond 6 uur, zoals ik altijd gewend ben. Tijdens het fietsen om het uur voor een cafe con leche (koffie met melk).

Na een tijd fietste ik naar de kust, naar Valencia. Vanuit die stad vervolgde ik mijn weg omhoog langs de kust, om vlak voor Barcelona weer de bergen in te gaan. Vanuit Girona fietste ik omhoog richting Frankrijk.

  

 

 
En toen: Frankrijk! In het zuiden van Frankrijk had ik goed weer, maar dat veranderde drastisch toen ik in Lyon was. Na Lyon was het bewolkt, regenachtig en erg koud.
 

 

 

 

 

 
Hetzelfde in België…………. de grootste ‘uitdaging’ was het fietsen door de Ardennen!
 

 

 

 
Uiteindelijk kwam dan toch de laatste dag van deze reis, 5 mei. Vanuit Neerlinter in België was het nog maar 100 kilometer fietsen naar Waalre, mijn woonplaats. Geleidelijk zag ik weer bekende dingen om me heen. Een klein grensbordje van Nederland. Toch maar een pauze bij dit bordje. Toen weer op de fiets. Valkenswaard. Waalre. Egellaan. Thuis. Na 7.340 kilometer.
 
Ik ben nu drie weken thuis, en ik vraag me af: “wat heb ik van al deze ervaringen geleerd?”
 
Allereerst denk ik dat we veel van de Afrikanen kunnen leren. Ik heb het zelf gezien, er is veel armoede in Afrika. Toch heb ik nooit, niet 1 keer, een Afrikaan horen klagen. Afrikanen blijven lachen, blijven positief denken en proberen je te helpen wanneer ze kunnen onder welke omstandigheden dan ook.
 
In Nkhata Bay, Malawi, ontmoette ik een man die ’s ochtends zijn zus, 37 jaar, had begraven (vanwege AIDS, wat hij mij niet vertelde). Zonder te vragen wat de oorzaak van haar dood was, vertelde hij mij met tranen in zijn ogen en een hand op mijn schouder: “dit gebeurt in Afrika, je kunt het verwachten. Je moet plezier hebben in het leven. Het leven is een feest.” Weer een bewijs dat Afrikanen iets negatiefs proberen om te zetten in iets positiefs.
 
Verder kan ik zoveel meer aan en zo veel meer doen dan dat ik dacht dat mogelijk voor mij was, zowel mentaal als fysiek. Alleen fietsen door eindeloze landschappen in Namibie en Botswana, enorme regenbuien, slecht voedsel, maanden fietsen en eenzaamheid. Dit avontuur was meer een mentaal ding dan een fysiek ding. Ik had me mentaal goed ingesteld op deze reis, ongeacht de zware omstandigheden die ik ongetwijfeld zou ervaren. Er waren momenten dat ik op punt van opgeven stond. Op dag 5 in Zuid-Afrika al, en tijdens de regen in Malawi. Maar ik ben heel, heel blij dat ik niet opgaf. Omdat ik wist dat ik het kon.
 
Ik heb geleerd erop te vertrouwen dat dingen uiteindelijk wel goed komen en simpele dingen in het leven te waarden (een kop koffie haha!).
 
Bovenal ben ik dankbaar voor al de mensen die ik heb ontmoet. Een van de voornaamste redenen waarom ik reis.
 
Zou ik deze reis nog een keer doen? Absoluut. 100% zeker.
 
 
 
TAG
7 Comments
  1. Beantwoorden

    Louis Frouws

    mei 31, 2017

    Congratulations Han!
    What a great cycling trip…thanks for sharing your story and beautiful pictures!
    Best wishes & kind regards.

    Louis & Rosie Frouws

    • Beantwoorden

      Theo Fransen

      mei 31, 2017

      Han, gefeliciteerd met deze prestatie. Ik ben jaloers.
      Op naar de volgende trip.
      Gr. Theo.

  2. Beantwoorden

    Theo Derks

    mei 31, 2017

    Home sweet home, lekker weer thuis in een echt bed in “ook jawel” mijn geboorteplaats.. Geweldig man zoals jij de reis hebt ervaren en aan ons doorgegeven. Ik wens je nog veel gezonde kilometers toe in de toekomst en ik zal je weer volgen als jij dat wilt.
    Groetjes uit Bergeijk van Theo Derks.

  3. Beantwoorden

    Jan

    mei 31, 2017

    Welkom thuis Han. Geniet van je mooie herinneringen die alleen maar mooier zullen worden. Succes met het in inburgeren en alles wat je nu weer ‘moet’ doen, maar dan wel met die mooie herinneringen!

  4. Beantwoorden

    Ria Schoeman

    juni 2, 2017

    Hoi Han,
    Gefeliciteerd dat je je reisdoel hebt gehaald. Fijn dat je weer thuis bent en veel ervaringen rijker bent geworden. We hebben genoten van je reisverhalen en zijn blij dat we je ontmoet hebt. We wensen je veel succes als je nog meer fietstochten maakt en met je verdere keuzes in je leven.
    Lieve groeten van Cor en Ria.

  5. Beantwoorden

    Yvonne Minnen

    juni 2, 2017

    Hoi Han.
    Fijn dat je weer veilig thuis bent.
    Dank voor je mooie verslagen en foto’s. Het was een genot om te lezen.
    Een ervaring voor Het leven. Knap gedaan.
    Groetjes Yvonne

  6. Beantwoorden

    Pieter

    juni 9, 2017

    Hoi Han,
    Mooi je doel bereikt en fijn dat je weer veilig thuis bent, wat heb ik van je verhalen en foto’s genoten die je gemaakt hebt het zal voor jouw wel even af kikken zijn ik zal je verhalen en foto’s missen.
    ik wens je succes in wat je verder gaat doen mocht je nog een reis ondernemen zou ik je weer graag volgen zelf ga ik in augustus voor de eerste keer op de fiets naar Spanje ben al flink aan het trainen maar wat jij gedaan hebt dat is gewoon geweldig.
    groetjes Pieter

LEAVE A COMMENT